Mutlu artık

“Aynı anda başka insanlara “Seni seviyorum.” demişizdir.

Mutlak güven duygusuyla başımızı başka omuzlara dayamışızdır.”

Birgun beni aramak isteyeceksin. Birgun beni hatirlayacaksin. Ben seni unuttugumda, sen hatirliyor olacaksin. Birden bire aklina gelmeyecegim ama. Once o cok sevdigin sortun gelecek. Benden once o salak sortu hatirlayacaksin sen! Sonra onu giydigin zamanlari. En son da beni. “aa o vardi di mi” diyeceksin. Yaninda bi arkadasin olacak, anlatmaya baslayacaksin, sirf oyalanmak icin. Anlattikca anlar insan hatalarini. Beni, bizi nasil mahvettigini o yanindaki oylesine insana anlatirken anlayacaksin. Kalpsizliginle orda yuzleseceksin. Ne kadar duygusuz olabildigine sen bile sasiracaksin. Nerden mi biliyorum? Bilirim. Cunku ben gururumu yok saydigimi farkettigimde cok sasirmistim.

Birgun beni aramak isteyeceksin. Bir yanin “ozur dile yaptiklarin icin” diyecek sana, bir yanin “hala sensiz yasayamadigini gorsen cok guzel olmaz miydi”. Deli gibi isteyeceksin o an senin oldugun sokaktan gecmemi. Olmayacak. Nerden mi biliyorum? Bilirim. Ben cok beklemistim.

Birgun beni aramak isteyeceksin. Telefon elinde, bekleyeceksin oyle. Ya acmazsa, ya hayatinda biri varsa diye voltalar atacaksin evin icinde. Ya beni hatirlamazsa bile diyeceksin. Hatirladigimi gormek icin aramak isteyeceksin. Ama bittigin gercegiyle yuzlesmekten korktugundan gitmeyecek o telefon kulagina. Nerden mi biliyorum? Bilirim. Ben o gercekle yuzlesmistim.

Birgun beni aramak isteyeceksin. Kimse bilmeyecek, bir tek sen bileceksin. Bir de, ben hissedecegim.

O gun beni aramak istediginde, sakin yapma. Telefonu acmayacagimdan degil. Tabi ki acacagim. Ama “beni bidaha arama” diyecegim sana. Gozlerin dolacak. Nerden mi biliyorum? Bilirim. Sen aynen boyle demistin.

Bensiz olur.

Sensiz, belki olur.

Bizsiz,

Olmaz.

İnsanlar ne söylediklerini bilmezler. İnanma derler sana, sevme derler, güvenme derler. O insanlar bilmez senin herhangi birine değil, ‘o’na sahip olduğunu. Kavga ederken özür dileyince iyi adam olunmaz; çığlık çığlığa “sen beni biliyorsun!” demek yeter seven adama. Seven adam bilir bir insanın seni bilmesinin ne kadar zor olduğunu, bir insana kendini anlatmanın ne kadar yorucu olduğunu, bir insana ait olmanın ne kadar katlanılamaz olduğunu bilir. Hepsini bilir de kaçmaz hiç birinden. Senin yanında, seninle birlikte bekler, savaşır o kıskançlıkla, özlemekle, çok sevmekle.

-Çok sevmek zordur. Kavga edersin yine de çok seversin. Öldürmek istersin çok severek. Öperken çok seversen, kıyamazsın. Çok severken gurur yapamazsın. Tam sen sinir krizlerindeyken gelir yapar bir şapşallık çünkü o. Çünkü o alır gururunu ayaklarının altına. Sen üzüldüysen eğer, o gururun zerre önemi yoktur artık.

Çok seversen sırf barışmak için kavga edersin bazen. Saçma sapan şeyleri büyütürsün, birlikte saçmalarsınız. Uykusunun ortasında, gözlerini onun suratına diker ve aklına gelen en saçma soruları sorarsın, o güler sen mutlu ol diye -gül diye- bulabildiği en saçma cevabı verir, sarılır sana beş dakika daha uyur; diğer sorun gelene kadar…

O adam çok sever seni, bilirsin, hissedersin. Sana “Sevme.” der ne dediğini bilmez insanlar, sen o adamdan inadına gitmezsin.

Ama ask acisi cekmiyorum ve uzuldugum bi konu da yok dersler disinda - ki eminim derslerimle zerre ilgilenmiyosun . Uzgunum. Take care. XOXO

Yanimdayken seviyorum seni sadece. Bir de ben yokmusum gibi davrandiginda. Bir espride aklima sen gelince seviyorum. Bir de sana anlatamadigimda o espriyi. Bir de.. Sanirim acidigimda seviyorum seni. Canim acidiginda -ki hep sen neden oluyorsun buna-… Aslinda sevmiyorum belki de. Seni sevmedigim kadar seviyorum seni sevmeyi. Ne istedigimi bilmez oldum evet. O da senin yuzunden. Bu yuzden de seviyor olabilirim seni belki. Senin icin aglarken senden nefret ediyorum. Sonra senden nefret etmek hosuma gitmiyor, seni sevmeye karar veriyorum. En buyuk hatam bu belki de. Seni sevmeyi ben tercih ediyorum. Diyorum ki hep “Eger o degmezse kimse degmez sevilmeye. Ben onun icin aglayamazsam kimse icin aglayamam.” Senin icin aglamak istedigimde kendime soz gecirebiliyorum. Simdi de yaptim mesela. Yine agliyorum. Dudaklarim büzüldü yine. Hatirliyorsun ya. Gozlerim doldu kocaman kocaman actim yaslar dokulmesin diye ama olmadi. Uzulme ama, isteyerek agliyorum ben hep. Sen uzmek istemezsin ki beni, biliyorum. Her neyse bosver simdi bunlari. Cok kisa da olsa yanima gelir misin? Sana ihtiyacim var. Burnum akiyor.

“butun arkadaslarina sırtını dondün.” demeyin artik. Arkadas dediklerime sirtimi donmem ben. Yani en azindan artik donmuyorum. Kizarsan sirtini donersin. “artik isim olmaz senle.” dersen sirtini donersin. İcinde kin besleyerek… Kabul ediyorum, oyleydim ama artik degilim. Sadece “gerek yok” diyorum artik. Gereksiz olduguna -agir oldu bu, onlar olmadan daha huzurlu yasayabildigime- karar verdigim insanlara, olaylara umursamaz davraniyorum. Umursamadigimdan degil de surekli dusunup dertlenmektense uzaklasirim diyorum. Hem sucsuz hem dertli olunmaz, olunmuyor cok yoruluyor insan. Baktim sucsuzum, cekilirim birakirim herkesi kendi haline. Seyretmek cok eglenceli emin olun. Mutlu gozukseler de o mutluluklarin bozulacagi gunu saymak tarifi olmayan bi ozguven katiyor insana. Eden bulur diyorsun, sonra da “ben sucsuzdum. Ben mutlu olucam ve bozulmayacak. Az kaldi”. Hala az var benim de mutlu olmama. Hep az var. Cok zamandir bekliyorum ama az var az. Seyretmek yeter simdilik. Malzeme tukenmiyor nasil olsa.

Aslında var ya adam değil hiç kimse. Ben değilim. Sen değilsin. O da değil. Ciddiyim bak, o aşık olduğun insan bile bir gün en büyük şerefsizliği yaparak gidecek hayatından. Geri döner hemen bozma moralini böyle dedim diye. Mutlaka döner çünkü bir şerefsizlik yetmez ona. İki kez parçalar. Sen salaklık edip affedersen üç kez parçalar. Akıllanmazsan dört. Ben akıllanmayanlardandım, ordan biliyorum. Sen bile adam değilsin diyorum, ben değilim diyorum; o da olmaz tabi. Sen üzmedin mi başkasını? Yalan söylemedin mi gözlerine bakıp? Ben yaptım. Sen de yaptın. O da yapar. O yüzden şaşırma ilerde. Kızma, üzülme. Kırılma bile. Eden bulur hem. Sen ettin, ben ettim, buluyoruz. O da bulur. Hem ne hakla kızıyorsun. Tuvaleti bile “Bulmak istediğin gibi bırak.”ırken hayatındakileri nasıl bırakıyorsun da seni hiç üzmesinler istiyorsun? Sen yine sev, ona lafım yok ama güvenme sakın. Senin melek dediğin her sevgilinin ayrılınca neye dönüştüğünü herkes gördü. Bu da öyle olacak.

Tamam biliyorum. Sevmeden çıkmaz bu hayatın tadı.

Ulan. Yine de Allah onun belasını versin be. Benim değil ama. Ben mutsuz edip mutlu olayım. Paşayım ya ben…

Yakında TAM DÖRT YIL OLMUŞ şarkısının beni ifade edecek olması çok üzücü. Paylaşmak istedim.

Ne yapmak istiyorum biliyor musun? Seni terketmek. Bırakıp gitmek istiyorum seni. Belki o yüzden hala benimmişsin gibi davranıyorum. Bırakıp gidebilmek için. Umursamazsın biliyorum. Gitsem şimdi, ruhun bile duymaz. Ama biraz üzülürsün belki diye gitmek istiyorum. Ağlamazsın, için sızlamaz, acırsın ama belki bana; acıdığından üzülürsün. Gidemiyorum farkında mısın? Anca atar tutarım böyle. Gidemem. Üzülmezsen seni öldürmem gerekir. Ben yokken mutlu olmana katlanamam.

Hala ben yokken diyorum. Varlığımı önemsiyormuşsun gibi..

Elli dördüncü defa “Bir çocuk sevdim uzaklarda”yı dinliyorum. Ne zaman “Biraz çocuk, biraz adam, biraz hiçti.” dese Sezen, ben takılıyorum: “Biraz hiçti. Biraz hiçti. Hiçti.”

Aslında hiç sevmiyorum artık seni. Özlemiyorum. -Hayır bunlar kendime söylediğim yalanlardan değiller. Doğrular bu sefer.- Aslında ne halt yersen ye. Umrumda değil. Sen beni umursa istiyorum ama. Gelmeni istiyorum, sırf “Git.” diyebilmek için. Sana bir kez “Git.” dersem başkalarını sevebilmeye başlarım belki. Kimseye güvenmemeyi sen öğrettin bana ama kendime olan güvenimi de götürdün. Bir kere gel. Ben yine kimseye güvenmem, evet birlikte çok kötü insanlar olduk. Birbirimizi çok kötü insanlara dönüştürdük belki. Çok şey öğrendik ilişkimiz sayesinde. Kimse acıtamıyor artık canımızı belki ama benim kendime yettiğimi bilmeye ihtiyacım var hala. Bırak! İzin ver senden başka birini sevebileyim.

Karşılaşmadık ne zamandır, hiç konuşmadık da. Seni görmek istemiyorum. Gel ama sen yine de. Sen beni görmek iste. Merak etme. İstediğim şey sen değilsin. Seni sevdiğim gibi sevebilmek istiyorum bir başkasını da sadece.